Avaye Dour آوای دور

شیشه رو تا بعدِ رودبار، یه‌جا مثل رستم‌آباد یا امام‌زاده هاشم بالا نگه داری و پیاده‌م نشی.

بعد یه‌باره بزنی کنار و بری بیرون.

این هــُرم که به صورت آدم می‌زنه و بوی شالی.. فکرشم آدمو راحت نمی‌ذاره

----

توی ذهنم نشانده‌مت یک کنج

[نورِ کم‌جان، میان موهایت]

(کاش چیزی بگوید آخر سر)

در خودم حرف می‌زنم ساکت

کاش چیزی بگویی آخر سر

مث این که «کمی قدم بزنیم»

[خارجی-عصر] (<-- کــــاشــکی می‌شد)

برویم عاقبت که گم بشویم

+ Posted in یکشنبه بیست و یکم خرداد ۱۳۹۱; 5:58 PM by: Mehdi |

کلاغ، جایی در همین‌ حوالی آشیانه کرد

حال، خواه قصه شما به سر برسد؛

خواه نرسد

+ Posted in سه شنبه نهم خرداد ۱۳۹۱; 5:30 AM by: Mehdi |