کلنجار بزرگتری در من پیوسته برقراره که تهران و شبهاش، و به طور کلی هربخشی از اون "مام میهن"، از کجا باید خودشو دیگه بخشی از حافظه "بلند"مدتم بدونه؟ این که من کی سرانجام باور میکنم که ۲هفته پیش نبوده که تهرانو ترک کردهم و همهچی برای روز برگشتنم در همونشکل گذشتهش منجمد نشده؟