Avaye Dour آوای دور

انگشتانش به نوشتن تقلا می‌کنند

با خودکار بی‌جانی در میان

کاغذ تنها رد فشار دستان و نوک خودکار را در خود می‌پذیرد

کلمات،

ما،

ما: این کلمات

روی کاغذ تنها به زمزمه‌ای‌ می‌مانیم

و کسی که زبان زمزمه‌ها را نداند

برگه‌ها را بی هیچ التفات

یکی پس از دیگری ورق خواهد زد

و داستان ما

یکی از هزار در هزاران داستان نخوانده و نشنیده

چونان گذر برف‌گرفته بامدادان

سپید و پانخورده خواهد ماند

ما..

- حال آن‌که –

.. ما که کلمات را درنوردیده‌ایم عزیزم!

چه باک که برای خودکارها رمقی به‌جا نمانده باشد؟

+ Posted in جمعه هفدهم آذر ۱۳۹۶; 7:41 AM by: Mehdi |