جایی که رسیدن نه در بستر مکان که بیشتر در زمان معنی بشود، "رفتن"، حتی با وجود رفتن و پیمودن، جایش را به چیزی در حاشیه "انتظار" میدهد.
--
و از این گونه، رسیدن به دایره قرمزی روی عدد یکی روزها و شبهای تقویم کاسته میشود.
+
Posted in چهارشنبه هشتم بهمن ۱۳۹۳; 12:42 AM   by: Mehdi
|
از دوردست صدا میآید فریادی یا زمزمهای آوایی دور اما نه غریب از دوردست صدا میآید در تیره دور ولی آشنا از تیره آدمیان که: بشتاب! بشتاب! و من به پاهای خواب رفتهام تکانی میدهم. تا دوردست راهی نمانده است! این به من امید می دهد ................. گویا خیلی در راه بودهام خبری نیست، کسی نیست؛ خستهام به پشت سرم مینگرم در سایهسار دوردست سایهای به چشمانم میآید و من، آخرین نفسهایم و آخرین کلامم را به او هدیه میکنم که: بشتاب! بشتاب!